fransızca sözlü hafif müziği kış geldiğinde, bilhassa da kar yağdığında dinlemeyi seviyorum. bu kara da “coralie clément” rast geldi. harikulade bir ses. seksen iki doğumlu fakat üç tane albümü var. aşağıdaki şarkılar iki bin iki yılında çıkan ilk albümü “salle des pas perdus”tan. dinlemeye doyamıyorum.
samba de mon coeur qui bat
le demier train
salle des pas perdus
iran’dan çıkan en güzel şey kendisi. çok güzel bir hatun olmasının yanında ilginç de bir hayat hikayesi var. yıllardır dinleyip bıkamıyorum.
devrimden 20 yıl sonra yurt dışına çıkarak -muhammet hatemi döneminde- toronto’da verdiği ilk konserde, onca yıldır ülkesini göremeyen iranlılara gözyaşları içinde seslenmiştir.
gene açtım youtube’u ve bir sürü video izledim. şu dönemde izlenecek şeyler değil ama dayanamadım. aşağıdaki talaagh şarkısı da muhtemelen toronto’daki ağlak konserin kayıtlarından…
jaadde
talaagh
del kouk
dige ashkam vase man naaz mikone
aadamaa
